என் மகள் அழைக்கச் சொன்னதாக என் அலைப்பேசிக்கு ஒரு அழைப்பு வருகிறது.
விளையாடிக் கொண்டிருந்தவள் திடீரென ஒரு அலைபேசியை எடுத்து வந்து தன் அம்மாவிடம் கொடுத்து, “halllo… baa.. vaavaavaavaa” என்றிருக்கிறாள்.
ஸ்பீக்கர் போடச் சொல்லி, நான் அவள் பெயரை உச்சரித்து, ‘குட்டி.. என்னடா பண்ற.. என்னை தேடுறியா.. baa சீக்கிரம் வந்துட்றேன்..’ என்று ஏதோ அவள் புரிந்துக் கொள்வாள் என்பது போலவே பேசுகிறேன்.
அவளும் புரிந்துக் கொண்டது போலவே ஒரு ‘ஹ்ம்ம்!’ சொல்கிறாள்.
சில நாட்களுக்கு முன்பொரு பதிவில் என் இந்த வாழ்க்கையை மொத்தமும் இயக்கி ஆள்பவளாய் அதுவும் வேகமாய் மாறி வருகிறாள் என்று எழுதியிருந்தது நினைவிற்கு வந்து போகிறது.
வார்த்தைகளை அடுக்கி
வாக்கியங்கள் செய்துக் கொண்டிருப்பது வெறும் தேகம் தான்!
உணர்வுகளெல்லாம்..
அக்கணமே புறப்பட்டுவிட்டன,
அவள் தேடுதலுக்கோர் முற்றுப்புள்ளியை முதுகில் சுமந்தபடி!
No comments:
Post a Comment